"Trzeba się badać, nie bać leczenia i z całych sił chcieć żyć – twierdzą specjaliści od walki z rakiem. To prawda. Dodam jednak coś od siebie, opierając się na historii choroby swojego ojca – pod warunkiem, że: a) twój lekarz w porę pozna się na rzeczy, b) zdobędziesz miejsce w Centrum Onkologii i c) raczej jesteś szczęściarzem. Gdyby jednak przyszło umierać, pamiętaj – jak najdyskretniej! Lekarze tego nie lubią..."
wiecej na : http://www.medigo.pl/a,i,1079,razem_wygramy_z_rakiem
i jeszcze jedno ... Autorka tego tekstu daje kilka rad jak się zmierzyć z systemem. Zamieszczam - na pewno się przyda:
Jak się zachować, gdy uważamy leczenie za nieskuteczne?
Zbadań opublikowanych we „Współczesnej onkologii” (nr 5/2005) wynika, że43% pacjentów z potwierdzonymi w późniejszym czasie chorobami nowotworowymi po pierwszej wizycie otrzymuje skierowanie do innego specjalisty. 33% pacjentów kierowanych jest od razu do onkologa.Natomiast pozostałe 24% chorych nie jest kierowanych nigdzie. Są oni leczeni albo w rejonie, albo pozostawieni bez opieki. Dlatego jeśli uważasz, że jesteś leczony nieskutecznie, możesz:
- Porozmawiać z lekarzem („Panie doktorze, mam wrażenie, że przepisywane przez pana leki ziołowe nie pomagają. Czuję się coraz gorzej. Proszę mi wytłumaczyć, jakie są inne sposoby leczenia mojej choroby?”).
- Jednorazowo skonsultować się z innym specjalistą (prywatnie).
- Zmienić lekarza prowadzącego.
Co robić, gdy lekarz nie chce wyjaśnić wyników?
-Kulturalnie wyegzekwować swoje prawo („Proszę mi wyjaśnić, kto w Państwa placówce jest odpowiedzialny za realizowanie ustawowego prawa pacjentów do informacji?”).
- Spróbować nieco później (jeśli lekarz jest zajęty czynnościami medycznymi).
- Zapytać innego lekarza.
- Interweniować u kierownika placówki.
Jeśli mimo leczenia bólu pacjent nadal cierpi, można:
-Zapytać lekarza o możliwość zwiększenia dawki tego samego leku(„Słyszałam, że długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek paracetamolu jest szkodliwe dla wątroby. Dlatego proszę mi wyjaśnić, co to znaczy:ťbrać więcejŤ. Jakie dawkowanie ma pan na myśli?").
Co zrobić, jeśli podane dawki leku przestają już skutkować?
-Zapytać lekarza o drabinę analgetyczną („Paracetamol jest lekiem z pierwszego stopnia drabiny analgetycznej. Ten lek już nie pomaga. Czy można by było zacząć stosować substancje z drugiego stopnia?”).
- Powołać się na artykuł 29. Kodeksu etyki lekarskiej (zawodowy obowiązek łagodzenia cierpienia chorych w stadium terminalnym).
- Poszukać poradni leczenia bólu.
- Poszukać specjalisty od akupunktury.
Jak postępować, jeśli warunki sanitarne w szpitalu są niezadowalające?
- Zapytać pracowników szpitala o możliwość przyniesienia domowej pościeli.
- Zapytać, czy można wykupić dodatkowe posiłki szpitalne.
- Systematycznie przynosić choremu jedzenie z domu.
Co można zrobić, kiedy szpital odmawia przyjęcia pacjenta?
-Interweniować u najbliższego rzecznika praw pacjenta (odpowiedniego dla swojego rejonu), pisząc lub dzwoniąc. Wcześniej dobrze jest się zapoznać z procedurami dotyczącymi interwencji.
- Szukać innego szpitala.
- Żądać pisemnego uzasadnienia odmowy przyjęcia i skierowania do innej placówki, w której są miejsca.
Gdy placówka wyrzuca pacjenta, należy:
Jeśli odmowa świadczenia usług medycznych naruszyła dobra osobiste pacjenta (np. odbyła się w opisany powyżej sposób) – złożyć skargę do rzecznika praw pacjenta. Warto również interweniować u przełożonego niekulturalnego pracownika.
Jeśli placówka odmawia leczenia, gdyż pacjent jest w stanie terminalnym – skontaktować się z którymkolwiek ze108 działających w Polsce hospicjów (stacjonarnych lub domowych).
Czy lekarz ma prawo wyrzucić rodzinę od umierającego pacjenta?
-Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki ze strony wyznaczonej bliskiej osoby zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy. Jakiekolwiek postanowienie regulaminu stanowiące inaczej jest sprzeczne z prawem. Prawo do opieki może być ograniczone tylko w wyjątkowych wypadkach, spowodowanych czynnikami epidemiologicznymi. Decyzję taką podejmuje kierownik zakładu opieki zdrowotnej lub upoważniony przez niego lekarz. Pacjent ma również prawo oczekiwać, że w razie zagrożenia życia lub jego śmierci szpital zawiadomi wskazane wcześniej osoby lub instytucje.
-Jeśli pacjent nie jest w stanie agonalnym, lecz terminalnym, można przenieść go do hospicjum stacjonarnego lub skontaktować się z hospicjum domowym
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz